Zakon Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji,  zwanych początkowo - Franciszkankami Najświętszego Sakramentu
powstał w XIX we Francji z inicjatywy gorliwego propagatora odnowy religijnej na terenie Francji,
ks. Jana Chrzciciela Heurlaut – O. Bonawentury i Wiktorii Józefiny Bouillevaux –  M. Marii od św. Klary.


Matka Maria od św. Klary

 

 


Matka Maria od św. Klary(1820-1871) urodziła się w Maizieres, we Francji, 1 czerwca 1820 r. w Uroczystość Bożego Ciała. Ochrzczona została  4 czerwca. Od najmłodszych lat pragnęła poświęcić swe życie jedynie Bogu i Jego chwale.
Rodzice Józefiny: Jan Chrzciciel Bouillevaux i jego żona Cecylia Józefina Petit należeli do najbardziej szanowanych mieszkańców Maizieres. Jan Chrzciciel po śmierci ojca w 1840 r. przejął urząd wójta gminy, który spełniał przez trzydzieści lat. Z małżeństwa Jana i Cecylii na świat przyszły trzy córki: Celina, Wiktoria Józefina i Alina.



Jan Chrzciciel Heurlaut (1816-1887) urodził się 14 lipca 1816 r. w Ville-sur-Terre. Na kapłana został wyświecony 13 czerwca  1840 r. po czym podjął pracę duszpasterską w jako proboszcz w Maizieres.   
Właśnie w tej wiosce, oddalonej o 47 km. od Troyes swe początki ma nasz Zakon. Tu ks. Jan Chrzciciel Heurlaut w 1846 r. jako proboszcz  Maizieres 
zapragnął zorganizować szkołę parafialną dla dziewcząt.
Józefinę Bouillevaux, najstarszą córkę wójta wybrał na współpracownicę w tworzeniu szkoły. Józefina uległa łasce Bożej, podjęła Boże wezwanie. Ponieważ nie posiadała dyplomu nauczycielki udała się do pensjonatu sióstr wizytek w Troyes i w wieku dwudziestu pięciu lat zasiadła w ławie szkolnej. Było to w listopadzie 1845 roku. Już 31sierpnia 1846 r. otrzymała dyplom, dzięki czemu szkoła mogła oficjalnie zacząć swoją działalność. 
Siostra wójta – Maria Janina Bouillevaux ofiarowała swój dom, który został przerobiony na budynek szkolny. Tam Józefina kształciła dziewczęta z Maizieres i okolic. Szkoła cieszyła się dobrą opinią i opieką Bożej Opatrzności. Uczennicami były także ubogie dziewczęta, które nie mogły opłacić nauki.
Dla personelu szkoły ks. Heurlaut opracował regulamin, który został zatwierdzony przez biskupa Troyes,  Jana  Marię Mateusza Debelay dnia 4 grudnia 1846 roku. 
Regulamin zawierał praktyki pobożne zachowywane w zgromadzeniach zakonnych: Msza św., modlitwa myślna rano i wieczorem, odmawianie Małego Oficjum i różańca, szczegółowy rachunek sumienia, nawiedzenie Najświętszego Sakramentu, czytanie duchowne. Większą część czasu wypełniały zajęcia lekcyjne. Ks. Heurlaut osobiście zajmował się wyrobieniem duchowym nauczycielek, zwłaszcza Józefiny. Wprowadził częstą, a nawet codzienną Komunię św., co było odważnym posunięciem, jak na tamte czasy. Tę małą, czteroosobową wspólnotę nazywano siostrami od Niepokalanego Poczęcia.

Ks. Heurlaut opuścił Maizieres 1 kwietnia 1846 r. i wstąpił do Stowarzyszenia Misjonarzy w Troyes. Pozostał jednak nadal duchowym kierownikiem  Sióstr. Szczególną uwagę poświęcał Józefinie Bouillevaux, która w  tym czasie wstąpiła do trzeciego zakonu św. Franciszka z Asyżu i przybrała imię Klara. Co roku przez pięć lat  regularnie przyjeżdżała po rady do swego duchowego ojca i każdego roku uczestniczyła w rekolekcjach pod jego przewodnictwem. 


Gdy po paru latach Stowarzyszenie Misjonarzy zostało rozwiązane ks. Jan wstąpił do Kapucynów. Nowicjat odbył w Marsylii i otrzymał imię o. Bonawentury. Na jego ręce 29 czerwca 1852 r.  Józefina złożyła profesję tercjarską. 


25 kwietnia 1854 r. opuściła na zawsze Maizieres i zamieszkała z dwoma siostrami w Paryżu. 
8 XII 1854 r. rozpoczęły rekolekcje przed obłóczynami i ten dzień  przyjmujemy za datę powstania naszego Zakonu. Tak więc 15 grudnia 1854 r. siostry zostały obleczone w habity i otrzymały nowe imiona. Józefina przyjęła imię s. Marii od św. Klary i została wyznaczona przez O. Założyciela na pierwszą przełożoną i mistrzynię nowicjatu.
Z początku Siostry prowadziły działalność apostolską podobnie jak w Maizieres. Jednakże po jakimś czasie zaczęły się skłaniać coraz bardziej ku życiu kontemplacyjnemu. Być może na tę zmianę wpływ miało zetknięcie się z życiem Karmelitanek w Paryżu, u których przez parę miesięcy zamieszkiwały. 


Nowo powstałe Zgromadzenie przybrało nazwę: Franciszkanek Najświętszego Sakramentu i przyjęło regułę III Zakonu Regularnego św. Franciszka oraz konstytucje sióstr św. Elżbiety z Lyonu. Za cel szczegółowy swojej wspólnoty Siostry przyjęły nieustanną adorację Najświętszego Sakramentu, podkreślając aspekt dziękczynienia. 
W ten sposób cześć i miłość do Eucharystii rozbudzona przez o. Bonawenturę nabrała konkretnych kształtów.  

W 1856 roku za zgodą biskupa Piotr Ludwika Coeur siostry przeniosły się do Troyes.
Tam 2 sierpnia 1856 r. rozpoczęły nieustanną adorację Jezusa Eucharystycznego wystawionego uroczyście w monstrancji.
15 września 18868 r. Franciszkanki Najświętszego Sakramentu w Troyes  otrzymały Dekret Pochwalny Stolicy Apostolskiej oraz aprobatę konstytucji „ad experimentum”.    


Dnia 25 lipca 1866 r. do klasztoru Franciszkanek N.S. w Troyes wstąpiły dwie siostry, emigrantki z Polski: s. Katarzyna Morawska i s. Marianna Łada. Zostały przyjęte przez Założycielkę, Matkę Marię od św. Klary i otrzymały wraz z habitem nowe imię. Siostra Katarzyna została s. Marią od Krzyża, a Siostra Marianna – s. Marią od Wcielenia. 
Po paru latach ze strony Polaków gromadzących się wokół klasztoru pojawiła się propozycja, by Franciszkanki Najśw. Sakramentu przeszczepić na ziemie Polskie. Matka Maria od św. Klary odczytała to jako Boże wezwanie i wielkodusznym sercem przygotowywała wszystko, co było konieczne do utworzenie nowej fundacji. 
Niestety w trzy miesiące po wyjeździe grupy sióstr do Polski (29 lipca 1871 r.) ciężko zachorowała i po dziewięciu dniach dotkliwych cierpień, 8 sierpnia 1871 r. ok. godz. 1.45 odeszła do Pana na wieczną adorację. Miała wtedy ledwo 51 lat i 16 lat profesji zakonnej.
Jej ciało zostało złożone w rodzinnym grobowcu w Maizieres. 24 maja 1954 r. dokonano ekshumacji, a 30 listopada doczesne szczątki Matki przewieziono do Troyes i pochowano w ogrodzie klasztornym.  

Pomyśl chwilę...

"Do tej najsłodszej Matki przylgnij; porodziła Ona Syna, którego niebiosa nie mogły ogarnąć, a Ona zamknęła Go i nosiła w swym maleńkim, świętym, dziewiczym łonie"

 

 

Św.Klara,3 List do Agnieszki,18-19