Klara urodziła się w Asyżu w 1193 roku. Jej rodzicami byli Favarone di Offreduccio di Bernardino i Ortolana, wywodzący się z asyskiej arystokracji. Miała szesnaście lub siedemnaście lat, kiedy została poruszona nawróceniem i nowym stylem życia syna asyskiego kupca, Francesco di Pietro di Bernardone, który miał przejść do historii jako Franciszek z Asyżu. Klara wiele razy spotykała się z Franciszkiem; z tych spotkań zrodziła się między nimi przyjaźń. Po pewnym czasie postanowiła rozpocząć życie takie jak Franciszek: żyć według świętej Ewangelii naszego Pana Jezusa Chrystusa. Jej decyzja nie spotkała się z przychylnością rodziny, Klara uzyskała jednak błogosławieństwo biskupa Asyżu, Gwidona, którego Franciszek także darzył zaufaniem. Wieczorem w Niedzielę Palmową 1212 roku Klara potajemnie opuściła dom rodzinny i w Porcjunkuli, znajdującej się na równinie poniżej Asyżu spotkała się z Franciszkiem i jego braćmi. Franciszek nałożył Klarze ubogi habit podobny do swojego i obciął jej włosy: odtąd należała już do Boga. Około dwóch tygodni spędziła początkowo u benedyktynek w klasztorze św. Pawła w Bastii nieopodal Asyżu, dokąd odprowadził ją Franciszek z braćmi. Potem gościła w klasztorze San Angelo in Panzo usytuowanym na zboczu wznoszącej się nad Asyżem góry Subasio. Właśnie tam dołączyła do Klary jej rodzona siostra, Katarzyna, której Franciszek nadał imię: Agnieszka. Tak zaczął powstawać Zakon Ubogich Pań, który obecnie bardziej znany jest pod nazwą klarysek.

Na prośbę naszej Wspólnoty Opatka Protomonasteru z Asyżu, S. Chiara Damiana Tiberio OSC  przekazała nam z okazji Jubileuszowego Roku 800 - lecia Konsekracji św. Klary, relikwie asyskiej Świętej - drobniutkie cząsteczki jej jasnych włosów. Mogłyśmy naocznie przekonać się, że Klara prawdziwie była blondynką (... ale nie z tych blondynek:)), piękną Włoszką o jasnych włosach!

Popołudniem w Uroczystość Trójcy Przenajświętszej - 19 czerwca 2011 r. z cenną przesyłką od Sióstr Protomonasteru - relikwiami Świętej Klary, przyjechał do nas Brat Wiesław Block OFMCap(prof PUA, Rzym). 
Z pozwoleniem J.E. ks. bp. Ignacego Deca zaprosiłyśmy Brata Wiesława i naszego honorowego Gościa - s. Julię Jasieniecką, Honoratkę z Ukrainy, do wspólnej modlitwy w naszym chórze zakonnym.

Wobec tak, sprzecznych  wydawałoby się dróg Bożych, doświadczamy zagubienia i niepewności. Nim zanurzymy się w Jego rany i ucałujemy znak naszego odkupienia dokonuje się w nas rozdarcie. A jednak, to czego nie ogarniamy musi się dokonać i wydarzyć, byśmy rzeczywiście mogli przeżyć i doświadczyć radości Wielkiej Nocy i pustego Grobu.

Podobnie mogła przeżywać  rozpoczynający się Niedzielą Palmową Wielki Tydzień młodziutka Klara, córka Favarone di Offreducio. Poprzedzające ten dzień rozmowy  z  Franciszkiem  pogłębiły w  niej miłość do Chrystusa. Pragnienie odpowiedzenia całym sercem na miłość Tego, który oddał  się jej cały skłoniło ją do ucieczki z rodzinnego domu. Sprzeciwiając się zamążpójściu wkroczyła na drogę Krzyża, została oblubienicą  ubogiego Ukrzyżowanego. 

W związku z jubileuszem 800-lecia konsekracji św. Klary  Ojciec Święty Benedykt XVI przyznał Odpust  zupełny dla klarysek i osób nawiedzających nasze kościoły przyklasztorne na całym świecie.Odpust mogą zyskać  również  osoby starsze, chore i wszyscy, którzy z poważnej przyczyny nie mogą opuszczać swych domów. Odpust przyznany jest na czas świętowania: od 16 IV 2011 do 12 VIII 2012  i zyskać go można pod zwykłymi warunkami.

 

Odpust, który każdy możne zyskać w klariańskich świątyniach w roku jubileuszowym wpisuje się głęboko w pragnienie Franciszka i Klary by wszystkich doprowadzić do wiary i zbawienia.

Pomyśl chwilę...

"Do tej najsłodszej Matki przylgnij; porodziła Ona Syna, którego niebiosa nie mogły ogarnąć, a Ona zamknęła Go i nosiła w swym maleńkim, świętym, dziewiczym łonie"

 

 

Św.Klara,3 List do Agnieszki,18-19