11 sierpnia 1253 r. po 28 latach ciężkiej choroby św. Klara odeszła do Pana. Jej ciało spoczęło tymczasowo, podobnie jak ciało św. Franciszka, w kościele św. Jerzego.

Pięć lat po kanonizacji Klary, której dokonał Papież Aleksander IV w roku 1255 w Anagni, ciało Świętej przeniesiono z kościoła św. Jerzego do nowo wybudowanej  bazyliki jej imienia. Tego samego roku Siostry opuściły San Damiano i zamieszkały przy bazylice św. Klary.  

W roku 1818 roku papież Pius VII pozwolił braciom franciszkanom na poszukiwanie grobu św. Franciszka. Po odnalezieniu bracia złożyli relikwie Świętego Patriarchy w wykutej w skale kaplicy. Jego Sarkofag ustawiono w kolumnie w miejscu znalezienia i oznaczono ozdobną kratą.

Siostry Klaryski także przystąpiły do poszukiwania ciała swej Matki. Grób Świętej Klary odnaleziono 30 sierpnia  1850 roku
23 września
 otwarto sarkofag. Jej doczesne szczątki umieszczono w mosiężnej trumnie. 
W 1872 przeniesiono ciało Klary do krypty Bazyliki. 

s. Rafaela (Marta Rapacz) , mgr psychologii, absolwentka Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1997 roku wstąpiła do Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji w Kętach, gdzie w 2005 roku złożyła śluby wieczyste jako siostra zewnętrzna.

br. Wiesław Block, kapucyn prowincji warszawskiej. Wykładowca we Franciszkańskim Uniwersytecie „Antonianum” w Rzymie. Autor publikacji o tematyce związanej z rozwojem duchowości ruchu minoryckiego w XIII i XIV wieku.

Do udziału w sesji naukowej: „Kobieca desperacja czy radykalizm duchowy?” z okazji 800-lecia powołania św. Klary z Asyżu zapraszają organizatorzy: Katedra Duchowości Życia Konsekrowanego i Katedra Dziejów Teologii KUL .

W programie przewidziane są interesujące prelekcje dotyczące epoki i środowiska życia Klary z Asyżu, jej  duchowości i coraz częściej pojawiającego się pytania - dlaczego Święta o tak głębokiej i aktualnej na nasze czasy duchowości nie jest jeszcze ogłoszona Doktorem Kościoła.

List Ojca Świętego Benedykta XVI


z okazji 800-lecia „nawrócenia” i konsekracji św. Klary z Asyżu

 

Do Czcigodnego Brata Domenico Sorrentino, biskupa Asyżu

 

 

Z radością dowiedziałem się, że w tej diecezji, tak samo jak pośród franciszkanów i klarysek na całym świecie, wspomina się św. Klarę w „Roku Klariańskim”, z okazji 800-lecia jej „nawrócenia” i konsekracji. To wydarzenie, mające miejsce między 1211 a 1212 rokiem, uzupełniło, jeśli można tak powiedzieć, „po kobiecemu” łaskę, którą ledwo kilka lat temu osiągnęła wspólnota asyska dzięki nawróceniu syna Piotra Bernardone. I jak było to w przypadku Franciszka, także w decyzji Klary krył się zalążek nowej wspólnoty, zakon klariański, który stawszy się dorodnym drzewem, w płodnej ciszy klasztorów kontynuuje rozsiewanie dobrego ziarna Ewangelii i służy sprawie Królestwa Bożego.

Pomyśl chwilę...

"Do tej najsłodszej Matki przylgnij; porodziła Ona Syna, którego niebiosa nie mogły ogarnąć, a Ona zamknęła Go i nosiła w swym maleńkim, świętym, dziewiczym łonie"

 

 

Św.Klara,3 List do Agnieszki,18-19