Niedługo po soborze Laterańskim IV kardynał Hugolin ułożył dla Ubogich Pań regułę (1218-19), którą później, już jako papież Grzegorz IX, potwierdził i rozszerzył na wszystkie klasztory.
Reguła ta nakazywała siostrom ubóstwo indywidualne, ale pomijała milczeniem ubóstwo całkowite, czyli nieposiadanie własności przez klasztor, stąd też otwierała drogę do takiego posiadania.

Niedługo po soborze Laterańskim IV kardynał Hugolin ułożył dla Ubogich Pań regułę (1218-19), którą później, już jako papież Grzegorz IX, potwierdził i rozszerzył na wszystkie klasztory.


Reguła ta nakazywała siostrom ubóstwo indywidualne, ale pomijała milczeniem ubóstwo całkowite, czyli nieposiadanie własności przez klasztor, stąd też otwierała drogę do takiego posiadania. 
Św. Klara, przejęta ideałem ubóstwa całkowitego, nie chciała z niego zrezygnować, ale je utrzymać. Według jej wypowiedzi w Testamencie i według stwierdzenia br. Tomasza z Celano w Legendzie (Leg 14), już wcześniej uzyskała przywilej zachowania całkowitego ubóstwa w klasztorze św. Damiana od papieża Innocentego III. A kiedy papież Grzegorz IX w 1228 roku potwierdził swą regułę, prosiła go o ponowienie tegoż przywileju na piśmie.
Grzegorz IX spełnił jej prośbę i wydał w tym celu osobną bullę, dnia 17 września 1228 roku.

Oryginał bulli zachowuje się wśród relikwii po św. Klarze w asyskim klasztorze sióstr Klarysek.

 

Bulla Grzegorza IX (1228) Sicut manifestum

Grzegorz Biskup, sługa sług Bożych, umiłowanym w Chrystusie córkom, Klarze i innym służebnicom Chrystusa, zamieszkałym przy kościele Świętego Damiana w Asyżu, pozdrowienie i apostolskie błogosławieństwo.
Jest wszystkim wiadome, że pragnąc poświęcić się samemu tylko Bogu, wyrzekłyście się pożądania rzeczy doczesnych, dlatego sprzedawszy wszystko i rozdawszy ubogim, postanowiłyście nic nie posiadać na własność, idąc we wszystkim śladami Tego, który dla nas stał się ubogim, a który jest Drogą, Prawdą i Życiem. Nie odstrasza was od tego postanowienia niedostatek ziemskich rzeczy, gdyż ręka Boskiego Oblubieńca jest pod głową waszą, aby wspomagać słabość ciała waszego, które poddałyście pod władzę ducha, powodowane prawem miłości. Zresztą Ten, który żywi ptaki niebieskie i odziewa lilie polne, nie odmówi wam pożywienia i odzieży, aż wam Siebie samego daruje w wieczności, gdy Jego prawica obejmie was w pełni błogosławionego widzenia.
A więc tak jak prosiłyście, umacniamy naszą łaską apostolską wasze postanowienie zachowywania najwyższego ubóstwa i niniejszym pismem pozwalamy, abyście nigdy nie mogły być zmuszone przez kogokolwiek do przyjmowania na własność posiadłości.
Nikomu z ludzi nie wolno tego Naszego pozwolenia łamać, albo mu się zuchwale sprzeciwić. Kto by zaś śmiał to uczynić, niech wie, że ściągnie na siebie niełaskę wszechmogącego Boga i świętych Piotra i Pawia, apostołów Jego.


Dan w Perugii, 17 września, pontyfikatu Naszego roku drugiego.

Pomyśl chwilę...

"Do tej najsłodszej Matki przylgnij; porodziła Ona Syna, którego niebiosa nie mogły ogarnąć, a Ona zamknęła Go i nosiła w swym maleńkim, świętym, dziewiczym łonie"

 

 

Św.Klara,3 List do Agnieszki,18-19